მიუხედავად იმისა, რომ რვაში გავდივარ სამსახურში, ჯერ არ დასრულებულა ჩემი მოგზაურობა, ისევ საქართველოში ვიმოგზაურებთ.
მართლა არ ვიცი, 10 წლის მერე სად ვიქნები, მაგრამ ერთი რამ ზუსტად ვიცი, რომ სცენის გარეშე ვერ გავძლებ ვერც 10, ვერც 30 და ვერც 40 წლის შემდეგ.
საკონცერტო მუშაობისა და მუსიკალური სკოლის პარალელურად, ამ მიმართულებითაც დიდი შრომაა გასაწევი, რადგან მსმენელი ჩვენგან ახალ სიმღერებს ელოდება...
ზამთარში რომ მნახეს ხევსურებმა, ხევსურეთში უნდა გადავფრენილიყავი, გაუკვირდათ, ყველა მოდის ზამთარში ბარში და შენ იმ სიცივეში ისევ მთაში მიდიხარო?
მგონია, რომ ჩვენი სიყვარული უპირობოა. კონკრეტული მიზეზები, თუ რატომ მიყვარს და რატომ ვუყვარვარ, არ არსებობს.
