საფრანგეთში რესტორანმა საკვების ნარჩენების შესამცირებლად უჩვეულო გადაწყვეტილება მიიღო – სტუმრებს, რომლებიც შეკვეთილ კერძს თეფშზე დატოვებენ, დამატებით 10 ევროს გადახდა მოუწევთ. ინიციატივის მიზანი საკვების ფლანგვის შემცირება და მომხმარებლებისთვის საკუთარი შეკვეთის რაოდენობაზე მეტი პასუხისმგებლობის დაკისრებაა.
რესტორნის იდეა მარტივია: სტუმარმა უნდა შეუკვეთოს იმდენი საკვები, რამდენის ჭამასაც რეალურად შეძლებს. თუ კერძის ნაწილი თეფშზე დარჩა, ანგარიშს დამატებით 10 ევრო ემატება. ამ გზით დაწესებულება ცდილობს მომხმარებლები საკვების მიმართ უფრო პასუხისმგებლობიანი დამოკიდებულებისკენ წაახალისოს.
საფრანგეთში საკვების ნარჩენების პრობლემა ფართო მასშტაბისაა. ქვეყნის რესტორნების სექტორში ნარჩენების შემცირება უკვე მნიშვნელოვანი გარემოსდაცვითი მიმართულებაა. მოქმედი წესები კვების ობიექტებს ავალდებულებს, რომ მომხმარებლებს დარჩენილი საკვების წაღების შესაძლებლობა მისცენ.
მსგავსი ინიციატივები განსაკუთრებით აქტუალური ხდება იმ ფონზე, როდესაც ევროპაში საკვების ნარჩენების შემცირებას სულ უფრო მეტი ყურადღება ეთმობა. ევროკავშირის მონაცემებით, ქვეყნებში ყოველწლიურად 58 მილიონ ტონაზე მეტი საკვები ნარჩენი წარმოიქმნება, რაც ერთ ადამიანზე საშუალოდ დაახლოებით 129 კილოგრამს შეადგენს.
საფრანგეთში ზოგიერთი რესტორანი ნარჩენების შემცირებას სხვა გზებითაც ცდილობს. მაგალითად, პუი-დე-დომის დეპარტამენტში მდებარე ერთ-ერთმა რესტორანმა წინა დღის დარჩენილი, ჯერ კიდევ ვარგისი კერძების გაყიდვა მნიშვნელოვნად დაბალ ფასად დაიწყო. შედეგად, დაწესებულება საკვებს თითქმის აღარ ყრის და მომხმარებლებს იაფი კერძების მიღების შესაძლებლობას სთავაზობს.
თუმცა თეფშზე დარჩენილი საკვებისთვის 10-ევროიანი გადასახადის დაწესება უფრო მკაცრი მიდგომაა. რესტორნის იდეა ისაა, რომ მომხმარებელმა კერძის შეკვეთამდე კარგად შეაფასოს საკუთარი მადა და თავიდან აიცილოს ისეთი საკვების შეძენა, რომლის დასრულებასაც ვერ შეძლებს.
საკვების ნარჩენების შემცირების საკითხი საფრანგეთში მხოლოდ ცალკეული რესტორნების ინიციატივებით არ შემოიფარგლება. ქვეყანას უკვე აქვს სპეციალური ანტიგაფლანგვის პოლიტიკა და რესტორნებისთვის „საკვების ნარჩენების წინააღმდეგ“ სერტიფიცირების სისტემა, რომლის მიზანიც სექტორში ნარჩენების შემცირებაა.
